Ulogujte se

Sutra osam godina od upokojenja patrijarha Pavla

Sutra se navršava osam godina od upokojenja patrijarha srpskog Pavla, koji je bio omiljen među narodom zbog svoje skromnosti i istinoljubivosti.

Patrijarh Pavle preminuo je 15. novembra 2009. godine u 95. godini na Vojnomedicinskoj akademiji u Beogradu, gdje je proveo posljednje dane na liječenju, a sahranjen je u manastiru Rakovica, prema sopstvenoj želji.

Na posljednji počinak patrijarha Pavla ispratilo je više od 600.000 ljudi, državni vrh Srbije i Republike Srpske, državne delegacije Rusije, Grčke, Vatikana, Kipra, BiH, Crne Gore i drugih zemalja, kao i predstavnici pravoslavnih crkava i vjerskih zajednica.

Na tronu Svetog Save kao patrijarh srpski nalazio se 19 godina, a u njegovo vrijeme osnovana je Akademija Srpske pravoslavne crkve za umjetnost i konzervaciju, vraćena je vjeronauka u javne škole, a Bogoslovski fakultet u okrilje Univerziteta.

Patrijarh Pavle bavio se i naučnim radom, a njegova najznačajnija objavljena djela su Monografija o manastiru Devič, besjeda „"Život po Јevanđelju" i "„Molitve i molbe", koje su štampane i kao dopunjena izdanja.

Lična biblioteka patrijarha Pavla pripala je fondu Biblioteke srpske Patrijaršije i ima status kulturnog dobra, a čuva se u prostorijama konaka Manastira Svetog arhangela Mihaila u Rakovici.

Patrijarh Pavle rođen je 11. septembra 1914. godine kao Gojko Stojčević u selu Kućanci kod Donjeg Miholjca u Slavoniji, u porodici zemljoradnika, a tu je završio osnovnu školu.

Nižu gimnaziju završio je u Tuzli, višu gimnaziju i šestorazrednu Bogosloviju u Sarajevu, a Bogoslovski fakultet u Beogradu. Dvije godine je studirao medicinu u Beogradu, a prije odlaska u gimnaziju boravio je u manastiru Orahovica na pripremama za školu.

Ispit zrelosti položio je u Šestoj muškoj gimnaziji u Beogradu, koju je pohađao vanredno da bi mogao uporedo da upiše i Medicinski fakultet.

Drugi svjetski rat zatekao ga je u rodnoj Slavoniji, odakle je prebjegao u Beograd, gdje je, da bi se mogao izdržavati, radio fizičke poslove na građevinama i dokovima.

U proljeće 1942. godine njegov školski drug jeromonah Јelisej odveo ga je u Manastir Svete Trojice u Ovčaru, a od 1944. radio je kao vjeroučitelj i vaspitač u Banji Koviljači, u domu za djecu izbjeglu iz Bosne.

Te godine je obolio od tuberkuloze. Odatle je, iz zdravstvenih razloga, otišao u manastir Vujan, u selu Prislonica, između Čačka i Gornjeg Milanovca, gdje je bio do 1946. godine i gdje se izliječio od tuberkuloze.

Zamonašio se 1948. godine u manastiru Blagovještenje u Ovčarsko-kablarskoj klisuri i dobio ime Pavle, koje mu je dao iguman Јulijan Knežević. Te godine je rukopoložen u čin jerođakona.

Bio je sabrat manastira Rača u Podrinju, a radio je i kao pomoćni nastavnik Bogoslovije "Svetog Kirila i Metodija" u Prizrenu. Јeromonah postaje 1954, ubrzo protosinđel, a 1957. godine arhimandrit. Od 1955. godine dvije godine je bio na postdiplomskim studijama u Atini.

Za episkopa raško-prizrenskog izabran je 29. maja 1957. godine i na Kosovu i Metohiji je proveo 33 godine.

Na vanrednom zasjedanju Svetog arhijerejskog sabora 1. decembra 1990. biran je novi patrijarh između trojice kandidata tajnim glasanjem, ali pošto nijedan nije dobio dovoljan broj glasova, izbor je obavljen žrijebom na takozvani apostolski način tako što je arhimandrit tronoški Antonije izvukao ime budućeg patrijarha.

Tako je Pavle postao 44. patrijarh SPC. Ustoličen 2. decembra 1990. godine u Sabornoj crkvi u Beogradu, a tom činu je prisustvovalo 12 episkopa, 12 sveštenika i 13 đakona.

Patrijarh Pavle je tada istakao da mu je jedini program rada - Јevanđelje.

Posjetio je brojne pravoslavne crkve - carigradsku, aleksandrijsku, jerusalimsku, rusku, bugarsku, rumunsku, grčku, gruzijsku, kao i srpske eparhije i parohije u Americi, Kanadi, Australiji, Mađarskoj i Rumuniji.

Objavio je dvije knjige - "Pitanja i odgovori čtecu pred proizvodstvo" i "Devič, manastir Svetog Јoanikija Devičkog". Zaslugom Patrijarha Pavla objavljeno je i dopunjeno izdanje "Srbljaka".

Bio je počasni doktor Bogoslovskog fakulteta i Akademije Svetog Vladimira u Njujorku.Govorio je grčki, ruski i njemački jezik.

Vlada Srbije je 13. januara 2005. imenovala patrijarha Pavla za počasnog predsjednika Fonda za Kosovo i Metohiju.

Tokom posjete Rusiji u januaru 2002. godine partrijarhu Pavlu su uručene dvije značajne nagrade - Međunarodnog fonda za unapređenje jedinstva pravoslavnog naroda i Fonda Svetog apostola Andreja Prvozvanog.

Odlikovan je državnim Ordenom Nemanje prvog stepena, Ordenom Karađorđeve zvijezde prvog stepena i ruskim ordenom "Dostojanstvo" zbog "značaja koji je imao u danima iskušenja kroz koje su srpski narod i Crkva prošli".

Od 10. novembra 2007. godine patrijarh Pavle bio je na liječenju na VMA u Beogradu, a upokojio se 15. novembra 2009. godine.

Patrijarh Pavle je, prema sopstvenoj želji, sahranjen u manastiru Rakovica, gdje njegov grob danas posjećuje na hiljade pravoslavnih vjernika.

Ostavite komentar

Unesite sva polja označena sa zvjezdicom (*).